More

    De boeken raken: hoe Los Angeles een ‘Freewaytopia’ werd |

    Array

    Zo’n 515 mijl snelweg slingert door Los Angeles en verbindt de 10 miljoen inwoners van Sylmar in het noorden helemaal tot aan de kust van San Pedro. Sinds de opening van de Arroyo Seco Parkway in 1940 zijn ze van vitaal belang gebleken voor de regio, maar de aanleg ervan is niet zonder aanzienlijke sociale kosten gekomen: wijken met de grond gelijk gemaakt, bewoners ontheemd, hele gemeenschappen in tweeën gespleten door de uitgestrekte transportinfrastructuur. In zijn nieuwste boek, Freewaytopia: How Freeways Shaped Los Angeles, neemt auteur Paul Haddad lezers mee op een wervelende reis door de geschiedenis en overlevering van het uitgestrekte snelwegsysteem van Los Angeles. In het onderstaande fragment bekijken we de 110 Harbor Freeway waar de eerste live verkeersupdates per helikopter plaatsvonden.

    html>” />Slauson. Bijna alle gingen vergezeld van het soort theatraliteit dat het tijdperk definieerde. Een van de inwijdingen was een mooi gevormd model genaamd Ann Bradford, die een sjerp droeg met de woorden “Miss Freeway Link” – zeker een van de onhandigere vrouwelijke eretitels die door een Kamer van Koophandel zijn bedacht. Zelfs de oude aartsvijand van de snelweg, Kenneth Hahn, kon het niet laten om de opening van 124th Street bij te wonen. Bij het doorknippen van het lint op 25 september 1958 pochte Hahn dat de snelweg – die zich nu tien mijl uitstrekt – al de op één na drukste van LA was na de Hollywood Freeway. Als het klaar is, zei hij, zal het meer verkeer vervoeren dan “elke straat, snelweg of snelweg ter wereld”. </p>
<p>De immense populariteit van de Harbor Freeway – zelfs in onvoltooide vorm – kwam met wat kinderziektes voor automobilisten. Het Downtown-gedeelte bleek een verwarrend rooster van bruggen en hellingen te zijn die snelle rijstrookwisselingen en plotselinge start-stops vereisten. Zoals iedereen die van de Hollywood Freeway naar de Harbour Freeway in zuidelijke richting is gegaan kan bevestigen, vereist de manoeuvre een “Frogger”-achtige draad van de naald door drie rijstroken binnen een kwart mijl, zodat u niet onvrijwillig een van de de Downtown opritten.</p>
<p>Sommige chauffeurs kunnen het helemaal niet voor elkaar krijgen. Dat was het geval voor Greg Morton, een vierendertigjarige managementconsulent wiens beproeving hem korte tijd beroemd maakte. In maart 1958, net ten zuiden van de Four Level, probeerde Morton vanaf de fastlane naar rechts te weven. Plots zwenkte een auto zijn rijbaan in en Morton raakte in paniek. Hij klemde het wiel naar links en kwam vast te zitten op de middelste middenberm, die in die tijd gewoon een verhoogde betonnen strook was met plantenbakken op elke zes meter afstand. Deze plantenbakken vormden een probleem voor Morton. Hij had niet het gevoel dat hij een “running start” kon krijgen om zich weer bij de stroom suizende auto’s te voegen. Dus wachtte hij op een pauze in het verkeer. En wachtte. En wachtte. Toen hij gestrand was, probeerde hij achttien passerende politievoertuigen te signaleren voor hulp. Slechts één stopte. “Je hebt jezelf daarboven, nietwaar?” berispte de officier. “Start gewoon je motor en rijd weg.” En dat is precies wat de agent deed. </p>
<p>Het werd zo erg dat Morton er uiteindelijk keihard tegenaan liep. Hij haalde een strandlaken uit zijn koffer en begon daar op de middenberm te zonnebaden. Misschien is dit vreemde schouwspel er uiteindelijk toe geleid dat een barmhartige Samaritaan deze duidelijk uitzinnige persoon heeft geholpen.</p>
<p>En ja hoor, een sympathieke officier arriveerde binnen enkele minuten en stopte het verkeer lang genoeg zodat Morton aan de mediaan kon ontsnappen. Alles bij elkaar genomen was de inwoner van Highland Park een uur en een kwartier gestrand. </p>
<p>Toen hij er later naar werd gevraagd, was Morton geschokt, maar nam het allemaal ter harte. ‘Ik zou twintig dollar hebben gegeven als er, zoals zou moeten, een telefoon was geweest die ik had kunnen gebruiken om hulp in te roepen,’ zei hij.</p>
<p>Misschien luisterde Kenneth Hahn. Vier jaar later was Hahn – toen een provinciale supervisor – de drijvende kracht achter de installatie van telefooncellen langs de weg. Hahn poseerde voor een foto bij één en deed een noodoproep. Het was op de Harbour Freeway.</p>
<p>Terwijl telefooncellen nog een paar jaar moesten wachten, zag 1958 de eerste routinematige verkeersmeldingen van helikopters. Daarvoor werden snelwegomstandigheden uitgevoerd door zwervende auto’s of sporadische vliegtuigvluchten. Radiostation KABC ging als eerste de poort uit met Operatie Airwatch. Elke doordeweekse ochtend en middag leverde verkeersjockey Donn Reed spitsupdates vanuit de cockpit van een Bell-whirlybird. Het was meteen een hit bij automobilisten en Reed had het bewijs. Op een ochtend vroeg hij alle chauffeurs die zijn helikopter zagen met hun koplampen te knipperen.</p>
<p>Reed liet zijn studio beginnen met programmeren, zodat hij chauffeurs kon waarschuwen voor haar aanwezigheid. Terwijl auto’s langzamer gingen rijden en stopten, dwaalde ze van de doorgaande weg af, niet slechter voor de slijtage. </p>
<p>Het is niet verrassend dat de Harbor Freeway het grootste deel van de verkeersupdates zag. In 1958 reden meer dan 318.000 voertuigen per dag door The Stack. Datzelfde jaar begonnen de Dodgers hun eerste seizoen in Los Angeles nadat ze waren verhuisd vanuit Brooklyn. Thuiswedstrijden werden gespeeld in het Los Angeles Memorial Coliseum terwijl het team wachtte op hun permanente veld in Chavez Ravine. Gebouwd voor de Olympische Spelen van 1932, was het voetbalveld van het Colosseum niet ontworpen voor honkbal, net zoals de dichte wijk Exposition Park niet geschikt was voor bataljons auto’s die van de lente tot de herfst de straten blokkeerden. Parkeerplaatsen rond het Colosseum konden slechts 3.400 voertuigen herbergen, waardoor de meeste automobilisten moesten betalen om op de grasvelden van mensen te parkeren of om op straat te parkeren. Een fan uit Phoenix die naar binnen vloog om het spel te vangen, moest daarna vierentwintig blokken lopen om een ​​taxi naar zijn hotel te vinden – een langere reis dan zijn vliegtuigrit.</p>
<p>Verpletterend verkeer rond het Colosseum liep achteruit op de Harbor Freeway voor een mijl of meer in elke richting.</p>
<p>Meestal waren Angelenos echter zo gecharmeerd van hun Boys in Blue dat eventuele ongemakken met wrange humor werden beantwoord. “Het enige dat de Dodgers vergaten mee te nemen toen ze naar Los Angeles verhuisden, was de metro van New York”, grapte een krant. Toen Liberace het lef had om op te treden in de naburige Los Angeles Memorial Sports Arena tijdens een Dodger-wedstrijd, zwoer Rob Shafer dat het verkeer op de Harbor Freeway ‘een soort menselijk record voor collectieve bloeddruk’ creëerde..</p>
<div class=- Advertisement -inloopdouche

    Recent Articles

    douchecabine

    Related Stories

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Stay on op - Ge the daily news in your inbox

    [tdn_block_newsletter_subscribe input_placeholder="Email address" btn_text="Subscribe" tds_newsletter2-image="730" tds_newsletter2-image_bg_color="#c3ecff" tds_newsletter3-input_bar_display="" tds_newsletter4-image="731" tds_newsletter4-image_bg_color="#fffbcf" tds_newsletter4-btn_bg_color="#f3b700" tds_newsletter4-check_accent="#f3b700" tds_newsletter5-tdicon="tdc-font-fa tdc-font-fa-envelope-o" tds_newsletter5-btn_bg_color="#000000" tds_newsletter5-btn_bg_color_hover="#4db2ec" tds_newsletter5-check_accent="#000000" tds_newsletter6-input_bar_display="row" tds_newsletter6-btn_bg_color="#da1414" tds_newsletter6-check_accent="#da1414" tds_newsletter7-image="732" tds_newsletter7-btn_bg_color="#1c69ad" tds_newsletter7-check_accent="#1c69ad" tds_newsletter7-f_title_font_size="20" tds_newsletter7-f_title_font_line_height="28px" tds_newsletter8-input_bar_display="row" tds_newsletter8-btn_bg_color="#00649e" tds_newsletter8-btn_bg_color_hover="#21709e" tds_newsletter8-check_accent="#00649e" embedded_form_code="YWN0aW9uJTNEJTIybGlzdC1tYW5hZ2UuY29tJTJGc3Vic2NyaWJlJTIy" tds_newsletter="tds_newsletter1" tds_newsletter3-all_border_width="2" tds_newsletter3-all_border_color="#e6e6e6" tdc_css="eyJhbGwiOnsibWFyZ2luLWJvdHRvbSI6IjAiLCJib3JkZXItY29sb3IiOiIjZTZlNmU2IiwiZGlzcGxheSI6IiJ9fQ==" tds_newsletter1-btn_bg_color="#0d42a2" tds_newsletter1-f_btn_font_family="406" tds_newsletter1-f_btn_font_transform="uppercase" tds_newsletter1-f_btn_font_weight="800" tds_newsletter1-f_btn_font_spacing="1" tds_newsletter1-f_input_font_line_height="eyJhbGwiOiIzIiwicG9ydHJhaXQiOiIyLjYiLCJsYW5kc2NhcGUiOiIyLjgifQ==" tds_newsletter1-f_input_font_family="406" tds_newsletter1-f_input_font_size="eyJhbGwiOiIxMyIsImxhbmRzY2FwZSI6IjEyIiwicG9ydHJhaXQiOiIxMSIsInBob25lIjoiMTMifQ==" tds_newsletter1-input_bg_color="#fcfcfc" tds_newsletter1-input_border_size="0" tds_newsletter1-f_btn_font_size="eyJsYW5kc2NhcGUiOiIxMiIsInBvcnRyYWl0IjoiMTEiLCJhbGwiOiIxMyJ9" content_align_horizontal="content-horiz-center"]